De vlucht van Schiphol naar Medan op het eiland Sumatra is goed verlopen. Aankomst om ongeveer half zeven in de morgen. Om half negen zou de vlucht naar Jakarta van start gaan. Dus ruim de tijd om nog even de beentjes te strekken. De koffers zouden worden doorgelabeld dus dat scheelde alweer. Wel vond er een nieuwe veiligheidscheck plaats waarbij er personen in een rij moesten gaan staan. Vervolgens kwam er een dauanier met een snuffelhond langs. Dit was erg leuk om mee te maken. Bij de bagagecheck moest ik alsnog mijn riem uit de broek halen. Gelukkig zakte hij verder niet af zoals destijds in Dubai. Uiteindelijk vertrok het toestel om 9 uur in de morgen. De 2,5 uur durende vlucht verliep voorspoedig me de Airbus A330-300 en we landen om 11:10. Bij het ophalen van de bagage bleek dat een van de twee riemen om de koffer ontbrak. Deze had ik net een paar dagen voor de reis gekocht. Bij de koffer van Sofie was het gehele handvat afgebroken. Bij het bagageafhaalpunt heette de reisleider ons van harte welkom. Toen de groep compleet was wilden een aantal mensen waaronder ikzelf geld pinnen. Door de reisleider werden we buiten de luchthaven naar een pinapparaat gebracht. Bij dit apparaat kon je alleen maar geldbiljetten pinnen van 50.000 rupies tot een bedrag van 1.200.000 rupies. Het was een hele hand vol en de portemonnee was naar twee keer dit bedrag gepint te hebben goed gevuld. Vervolgens ging het met een luxe bus met onze groep van 30 personen richting hotel. De rit duurde door alle files toch al gauw weer een uurtje. 's-middags zouden we voor Sofie een nieuwe koffer gaan kopen en we spraken om half vier af om dit te gaan doen.

Uiteindelijk ben ik niet meegegaan omdat er nog twee anderen meegingen en de Kelly de vriendin van Sofie. Met zijn vijfen in een taxi vond ik iets te krap hiervoor. Dus ben ik alleen op pad gegaan. Het was een hele onderneming als je met dit drukke verkeer de weg over wilt steken. Niet zozeer door de auto's maar vooral door de vele motoren en scooters die hier met hoge snelheid voorbij komen rasen. In Sri Lanka had ik al samen met de kennissen veel ervaring opgedaan en ik ben dan ook geen een keer rennend de weg overgestoken. Toch was het goed uitkijken of het verkeer inspeelde op mijn gebaren.

Uiteindelijk ben ik na zo'n anderhalf uur terug gewandeld naar het hotel.

De moskee

Niet zozeer van vermoeidheid maar ik merkte dat ik door de smog wat moeilijker ging ademhalen. Tegen het begin van de avond zijn we met zijn allen gaan eten in een restaurant in de buurt van ons hotel.

Na afloop hebben we nog gezellig bij elkaar gezeten en vervolgens werd het bedtijd omdat het morgenvroeg weer vroeg uit de veren is. 's-nachts werd ik omstreeks 4 uur gewekt door de luidsprekers met gebeden vanuit de tegenoverliggende moskee.